بریزید دور ، همه ی حرفایی که پایین زدم رو بریزید دور . هنوز اصل موضوع مشخص نیست ، اونوقت من رفتم پله ی بعدی . بیاین این مسأله ی سخت رو با هم حل کنیم.

1)یه سری میگن هنوز ازدواج برات زوده ، یعنی برو حالتو بکن ، برو جوونی تو کن ، برو کِیف دنیا رو کن ، بازم بگم ؟! نه دیگه خودتون از این حرفا بلدین دیگه!

2)یه سری میگن ازدواج به چه درد میخوره ؟! مگه خُلی پسر؟!  برو عشق و حالتو بکن ، اصلاً چرا نمیری دوست دختر پیدا کنی ؟!

3)یه سری هم که رو همَرو کم کردن ، البته شاید هم اینا راست میگن ! چی میگن؟! ببین از قدیمم گفتن: خونه: اجاره ای ، خط موبایل: اعتباری ، زن : صیغه ای  . بیخودی هم برا خودت دنبال دردسر نگرد! ( البته من نفهمیدم قدیما موبایل کجا بوده )

4)یه سری هم میگن خوش به حالت ، برو خدا رو شکر کن چند تا مثل ما هستن که این حرفا رو بهت بزنن ، زمان ما که کسی نبود ، اینا چی میگن : اگه از ما میشنویا همین فردا برو یکی رو پیدا کن و باهاش ازدواج کن ، اصلا میخوای خودم یکی روبرات پیدا کنم؟! 4 روز دیگه که به سن ما رسیدی افسوس میخوری که چرا زودتر دست به کار نشدی! نذار جوونیت هدر بره!                  

یه ضرب المثل چینی هست که میگه:آدم تا وقتی زن نداره فقط زن نداره . اما وقتی زن گرفت فقط زن داره

به نظر شما کدوم یکی از این دسته افراد دارن درست میگن؟!

لطفا با کمک به این جوون یه خانواده رو از نگرانی در بیارید!

البته اگه گروه دیگه ای از افراد هم در نظر دارید میتونین نام ببرید!                                               

باتشکر              

امین گلاب

سلام 

اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااه.

هر چی بهش میگم صبر کن که تو کلش نمیره

سرم داره سووووووووووووووت میکشه

اما اگه من امین گلابم پس حتما یه راهی براش پیدا میکنم

البته نه اینکه راهی پیدا نکرده باشما

اما دنبال راهی میگردم که خدا و پیغمبر هم از دستم راضی باشن

البته نه اینکه راهی که خدا و پیغمبر هم از دستم راضی باشن پیدا نکرده باشما

اما دنبال راهی میگردم تا بتونم حرفامو براش بزنم

البته نه اینکه حرفامو براش نگفته باشما

اما دنبال راهی میگردم که بگم نظرم یه ذره در موردش تغییر کرده (دیگه خوب و بدش به شما ربطی نداره )

البته نه اینکه راهی پیدا نکرده باشم که بهش بگم نظرم یه ذره در موردش تغییر کرده ها (دیگه خوب و بدش به شما ربطی نداره )(البته اینجا دیگه ربط داره اما دلم نمیخواد بگم .مگه زوره؟!)

اما روم نمیشه گوشیو یه بار دیگه بردارمو . . .

البته روم میشه گوشیو یه بار دیگه بردارمو . . .

نه . نه . خب نه دیگه روم نمیشه اااااااااااااااااااااااه

سلام

اون یکی سنگَ رو هم بده " شاید بخوره ! برو بابا تو هم حوصله داری یا ! جون من " این آخریشه. اونجا شیشه خورده ریخته " نمی تونم برم" ای خدا چی بگم از دست این مردم بی فرهنگ " آخه تو کوه مگه  جای شیشه ی دلستر شیکوندنه! ! بیا " بیا " مثل اینکه قرار نیست ما امروز اینجا گردو بخوریم . من میرم پایین یه چُرتی تو سایه بزنم " تو هم هر وقت روت کم شد بیا . . . ! ه هه هه اِ  اِ . . . اِ افتاد افتاد بگیرش " الآن آب می بَرَدِش . افتاد تو آب ؟ آره " اما پوستش ! پس خودش کجا رفت ؟ . . .   ایناهاش " جلو پای من " بالاخره روی درخت گردو  رو کم کردی " بسه دیگه بیا پایین بخوریمش . به به چه گردویی. میگم روی اون درخته چند تای دیگه هم هست " بریم ؟؟! خیلی خب ما که خوابمون نبرد حداقل شاید گردو گیرمون بیاد . من میرم بالای درخت " نه نه دیوونه. با این چوبه می زنیم بیاُفتن . دو " سه " چهار " پنج " شیش " هفت " هشت " نُه ! چند تا شد؟ نُه تا . خب بذار یکی دیگه هم بِکَنم . نه " نمیخواد " بیا همینا رو می خوریم . می گم میخوای یه چندتایی هم ببریم پایین کوه ؟ نهَََََََ بابا خودمون میخوریمشون " به به " چه گردوهایی.

آره دیگه این شد که خودمون همه ی گردوها رو خوردیم " خوردیمو از طبیعت لذت بردیم.

واقعا جاتون خالی بود . . .

سازم تورا؛ نازم تورا 

درجا‍ی دل اندازم تورا

سوز‍ی زنی؛ ساز‍ی زنی

چنگی به جانم درزنی

خواهم تورا؛ بوسم تورا

پروانه درآتش زنی

رخسار نوگل؛ گیرم تورا

نرگس تمنا؛ خوانم تورا

گرشعله خیزد ازجگر

چون لاله خیزد از دلم

ملك سلیمانت كنم

پادشه دلم كنم

از مجموعه دفتر بي‌خط

شاعره: سميه محمدقلي

بدين وسيله من رسما" از بزرگسالی استعفا ميدهم و مسووليت های يك كودك هشت ساله را قبول ميكنم.
می خواهم به يك ساندويچ فروشی بروم و فكر كنم كه آنجا يك هتل ۵ ستاره است.
می خواهم فكر كنم كه شكلات از پول بهتر است،چون ميتوانم آن را بخورم.
می خواهم زيبر يك درخت بلوط بزرگ بنشينم و با دوستانم بستنی بخورم.
می خواهم درون يك چاله آب بازی كنم و بادبادك خود را در هوا پرواز دهم.
می خواهم به گذشته برگردم،وقتی همه چيز ساده بود،وقتی داشتم رنگ ها را،جدول ضرب را و شعر های كودكانه را ياد می گرفتم،وقتی نمی دانستم كه چه چيز هايی نميدانم و هيچ اهميتی هم نمی دادم.
می خواهم فكر كنم كه دنيا چقدر زيباست و همه راستگو و خوب و هستند.
می خواهم ايمان داشته باشم كه هرچيزی ممكن است و ميخواهم كه از پيچيدگی های دنيا بی خبر باشم .
می خواهم دوباره به همان زندگی ساده خود برگردم،نميخواهم زندگی من پر شود از كوهی از مدارك اداری،خبر های ناراحت كننده،صورت حساب ، جريمه و...
می خواهم به نيروی لبخند ايمان داشته باشم،به يك كلمه محبت آميز،به عدالت،به صلح،به فرشتگان،به باران،به...
اين دست چك من،كليد ماشين،كارت اعتباری و بقيه مدارك،مال شما.
من رسما از بزرگسالي استعفا ميدهم

اي شما!
اي تمام عاشقان هر كجا!
از شما سؤال مي كنم:
نام يك غريبه را
در شمار نامهايتان اضافه مي كنيد؟
يك نفر كه تا كنون
ردپاي خويش را
لحن مبهم صداي خويش را
شاعر سروده هاي خويش را نمي شناخت
گرچه بارها و بارها
نام اين هزار نام را
از زبان اين وآن شنيده بود
يك نفر كه تا همين دو روز پيش
منكر نياز گنگ سنگ بود
گريه گياه را نمي سرود
آه را نمي سرود
شعر شانه هاي بي پناه را
حرمت نگاه بي گناه را
و سكوت يك سلام
در ميان راه را نمي سرود
نيمه هاي شب
نبض ماه را نمي گرفت
روزهاي چارشنبه ساعت چهار (میگن سید ها چهارشنبه ها قاط میزنن راسته؟)
بارها شماره هاي اشتباه را نمي شناخت
اي شما!
اي تمام نامهاي هر كجا!
زير سايبان دستهاي خويش
جاي كوچكي به اين غريب بي پناه مي دهيد؟
اين دل نجيب را
اين لجوج دير باور عجيب را
در ميان خويش
راه مي دهيد؟

قیصر امین پور

سلام

سلام